IoT, singkatan bagi Internet of Things, telah diterima sebagai gelombang ketiga industri maklumat di seluruh dunia selepas kemakmuran komputer dan Internet. Secara meluas dipercayai bahawa IoT bukan sahaja dapat membawa peningkatan manfaat ekonomi dengan pengurangan kos secara mendadak, tetapi juga dapat menyediakan dorongan teknikal kepada pembangunan ekonomi. Namun begitu, sesetengah orang memegang sikap negatif terhadap IoT, berpendapat bahawa perubahan kepada dunia yang terhasil daripada pembangunan IoT tidak akan pernah dapat dibandingkan dengan perubahan yang dibawa oleh komputer dan Internet. Oleh itu, untuk menganggarkan masa depan IoT dengan tepat, adalah sangat perlu untuk memahami konsep IoT dan perkembangannya supaya penyelesaian optimum dan sikap rasional terhadap IoT dapat diperoleh.
Takrif IoT pertama kali muncul dalam buku The Road Ahead oleh Bill Gates seawal tahun 1995 apabila konsep Internet of Things diperkenalkan. Namun, ia tidak mendapat banyak perhatian daripada orang ramai disebabkan oleh keterbatasan rangkaian tanpa wayar, perkakasan dan peranti pengesanan. Pada tahun 1998, MIT (Massachusetts Institute of Technology) secara kreatif mencadangkan satu idea Internet of Things yang ketika itu dipanggil sistem EPC (Electronic Product Code). Setahun kemudian, Auto-ID secara asasnya mentakrifkan konsep IoT berdasarkan kod produk, teknologi RFID (radio-frequency identification) dan Internet. Pada tahun 2005, ITU (International Telecommunication Union) mengeluarkan laporan ITU Internet Reports 2005: Internet of Things di mana konsep IoT telah dicadangkan secara rasmi. Laporan ini menggabungkan idea MIT dan Auto-ID berkenaan Internet of Things dan merangkumi rangkaian serta aplikasi bagi semua benda.
Sehingga kini, takrif IoT yang paling diterima secara meluas adalah: ia merupakan sejenis rangkaian yang menghubungkan sebarang objek dengan Internet untuk bertukar maklumat dan berkomunikasi dengan mematuhi protokol yang telah ditetapkan melalui peranti pengesan maklumat seperti RFID, penderia inframerah, GPS (sistem penentududukan global) dan pengimbas laser supaya pengecaman, penentududukan, pengesanan, pemantauan dan pentadbiran secara pintar dapat dilaksanakan.
Jadi, apakah hubungan antara IoT dan Internet? Sebenarnya, konsep IoT berasal daripada analogi Internet. Selaras dengan pengelasan hubungan antara IoT dan Internet, pelbagai definisi mengenai IoT telah dikemukakan oleh profesor dan sarjana, yang boleh dirumuskan kepada empat kategori berikut.
• IoT ialah rangkaian penderiaan tanpa capaian ke Internet
Sesetengah pakar berpendapat bahawa IoT sebenarnya ialah rangkaian penderiaan dan penderia dipasang pada objek yang digunakan dalam kehidupan seharian manusia. Penderia ini berupaya membantu kita dengan lebih baik untuk mengetahui tentang persekitaran. Tanpa capaian Internet, IoT dan Internet oleh itu dianggap sebagai dua rangkaian yang bebas.
• IoT ialah satu bahagian yang tergolong dalam Internet
Pakar yang memegang pandangan ini percaya bahawa IoT telah wujud sejak sekian lama dan ia merupakan sebahagian daripada Internet sebagai satu peluasan semula jadi perkembangan Internet. Memandangkan Internet ialah rangkaian yang merangkumi segala-galanya, semakin banyak objek boleh disertakan dalam rangkaian ini. Secara ringkasnya, IoT terlibat dalam Internet.
• IoT ialah rangkaian pelengkap Internet
Internet yang biasanya kita maksudkan ialah rangkaian global yang menghubungkan manusia melalui komputer dan berfungsi untuk pertukaran maklumat antara manusia. Subjek IoT, bagaimanapun, ialah pelbagai jenis benda dan IoT bertujuan untuk berkhidmat kepada manusia melalui pemindahan maklumat antara benda-benda yang berbeza. Oleh itu, kedua-dua rangkaian ini mempunyai subjek yang berbeza. IoT sebenarnya merupakan pengembangan dan pelengkap kepada Internet dan IoT serta Internet ialah dua rangkaian selari. Apabila melibatkan pertukaran maklumat antara manusia, Internet adalah seperti arteri manakala IoT adalah seperti kapilari. Maka, Internet dan IoT saling berhubung antara satu sama lain.
• IoT ialah Internet masa hadapan
Dari konsep makroskopik, IoT masa hadapan akan melibatkan manusia dalam rangkaian yang wujud di mana-mana. Manusia akan tanpa sedar bertukar maklumat dengan manusia atau benda pada bila-bila masa dan di mana-mana sahaja. Maka, IoT adalah bersamaan dengan Rangkaian Ubiquitous atau boleh dianggap sebagai Internet masa hadapan. Walaupun mempunyai nama yang berbeza, IoT, Rangkaian Ubiquitous dan Internet masa hadapan berpegang pada prospek bahawa manusia boleh berhubung dengan apa sahaja melalui sebarang rangkaian pada bila-bila masa dan di mana-mana sahaja.
Semua definisi di atas mengenai IoT mempunyai kelebihan dan kekurangan. Saya percaya bahawa dalam erti kata yang sempit, semua rangkaian penderiaan yang digunakan untuk komunikasi antara objek semuanya tergolong dalam lingkungan IoT tanpa mengira sama ada Internet dicapai atau tidak. Dalam erti kata yang luas, IoT tidak terhenti pada komunikasi maklumat antara objek dan ia perlu digabungkan dengan sempurna dengan rangkaian telekomunikasi supaya pertukaran maklumat dapat berlaku antara manusia dan objek dengan satu lagi rangkaian yang terhasil.
Dari Menara Suar hingga telegraf dan telefon, dari Internet hingga Internet Mudah Alih, keinginan manusia terhadap maklumat telah menjadi pemangkin yang mendorong perkembangan maklumat, dan kemajuan teknologi yang sentiasa ditambah baik telah membantu manusia memperoleh pengetahuan dan maklumat baharu.
Pemodenan maklumat manusia bermula daripada telegraf dan secara beransur-ansur berkembang kepada penerokaan yang lebih mudah serta pemindahan maklumat dalam jumlah yang lebih besar. Apabila bidang-bidang yang tidak diketahui berkaitan komunikasi antara manusia semakin mengecil, ia telah berkembang ke fasa Internet Mudah Alih.
Seiring penerokaan aktif teknologi komunikasi moden antara manusia, komunikasi antara objek juga berkembang pesat. Pada peringkat awal, bagi membolehkan pemindahan maklumat yang lebih baik, kod dilampirkan pada objek supaya objek dapat dikenal pasti dengan cekap. Dengan kemajuan berterusan teknologi NFC (Near Field Communication) seperti RFID, Bluetooth, ZigBee dan sebagainya, teknologi pengenalpastian moden seperti RFID, kod QR dan lain-lain telah dipromosikan dan digunakan secara beransur-ansur. Disebabkan dorongan Hukum Moore, saiz cip menjadi semakin kecil dengan lebih banyak fungsi dilaksanakan. Sambungan antara rangkaian yang hanya melibatkan benda dan rangkaian yang hanya melibatkan manusia telah menjadi sesuatu yang tidak dapat dielakkan.
Rangkaian komunikasi maklumat boleh diklasifikasikan kepada rangkaian telekomunikasi yang bertanggungjawab untuk komunikasi antara manusia dan rangkaian komunikasi jarak dekat yang bertanggungjawab untuk komunikasi antara benda yang juga boleh dipanggil rangkaian penderiaan. Kedua-dua rangkaian berkembang secara selari tetapi rangkaian telekomunikasi berkembang lebih awal dan lebih matang berbanding rangkaian penderiaan, yang jelas dapat dilihat. Selepas pelbagai penyelidikan dan usaha selama ratusan tahun, rangkaian telekomunikasi telah membentuk satu siri rangkaian komunikasi maklumat yang lengkap, saintifik, boleh dikawal dan boleh ditadbir, yang berkhidmat dengan selamat dan cekap untuk komunikasi maklumat manusia.
Rangkaian telekomunikasi terutamanya berkembang mengikut dua arah utama: mobiliti dan jalur lebar. Mobiliti dapat dilihat apabila telefon talian tetap sentiasa digantikan oleh telefon mudah alih. Jalur lebar dapat dicapai melalui penukaran daripada pensuisan litar kepada pensuisan paket, daripada telegraf dan telefon kepada Internet.
Pembangunan rangkaian penderiaan juga hadir dalam dua trend: pengintelektualan dan IP. Untuk mencapai pengintelektualan, benda-benda perlu menjadi lebih pintar dan mampu menukar maklumat secara kendiri, yang merupakan cara penting untuk melaksanakan makna sebenar Internet. Untuk mencapainya, keupayaan pemprosesan data besar perlu dilengkapkan dan pembangunan berterusan teknologi pengkomputeran awan akan membawa kepada penyelesaian isu tersebut. Trend IP merujuk kepada hakikat bahawa IoT masa hadapan akan menetapkan tanda untuk setiap perkara supaya maklumat tentang sesuatu benda boleh diketahui pada bila-bila masa dan di mana-mana sahaja.
Sumber yang Berguna:
•Aplikasi Berpotensi untuk Internet Benda (IoT)
•Pengenalan Komprehensif tentang IoT Berasaskan RFID
•Pertimbangan Reka Bentuk Antena dalam Reka Bentuk IoT
•PCBCart Menawarkan Perkhidmatan Fabrikasi PCB Massa Ciri Penuh untuk Aplikasi IoT
•PCBCart Mengkhusus dalam Perkhidmatan Pemasangan PCB Turnkey Penuh Termaju untuk Peranti IoT
